zondag 1 maart 2020

(lieve)(heer)(s)(beest)(je): over man zijn

Man, man. Ik ben blij en tevreden een man te zijn. Het zijn interessante tijden, er is volop ontwikkeling. Hoe en wat je man-zijn leven, daarmee ben ik al jaren actief bezig in allerlei vormen. Ik schets een ideaalplaatje – een prins naast zijn witte paard zeg maar. Ik noem hem hier anders…. een lieveheersbeestje. (lieve)(heer)(s)(beest)(je). Daar zit alles wel in, het gaat om de juiste balans. Lhb is liefdevol voor zichzelf en anderen. Hij staat bewust in het leven. Hij hangt niet op de bank maar is bezig iets van zijn leven te maken. Hij weet wat hij wil. Hij heeft een doel in zijn leven. Hij is open. Toont zich kwetsbaar, toont zijn gevoelens en beschouwt dit als een teken van kracht en niet van zwakte. Hij weet de clichés over mannelijkheid in het juiste licht te stellen. En balans te vinden. Lhb is soms mannelijk en stoer, soms zacht en twijfelend en ziet dat niet als tegenstellingen maar als deel van zichzelf. Hij gaat kameraadschappelijk om met andere mannen en praat graag met ze. Hij ziet hen als broeders en niet als concurrenten. Hij is niet bang meteen een etiketje te krijgen van andere m/v over zijn geaardheid als hij zijn emoties en gevoel laat zien. Lhb weet balans te vinden tussen zijn mannelijke en vrouwelijke kanten, en weet dat hij ze beide nodig heeft. Lhb klaagt niet al te veel maar doet iets aan zijn klachten, neemt verantwoordelijkheid voor zijn leven. Kent zijn grenzen en weet zich te beheersen. Onderzoekt wat zijn werkelijke behoeften zijn, vlucht niet in pepmiddelen, en is bereid te kijken naar zijn eigen gedrag en handelen. Dan over lhb en vrouwen. Een bruggetje naar ladybug is handig, het Engelse woord voor lieveheersbeestje. Lady: dat is duidelijk. Een mooi woord dat getuigt van respect. Bug= insect, kever, virus, afluisterapparatuur, programmeerfout, dwarszitten (pfff, interessante combinaties…). Het lhb, deze man, gaat graag met vrouwen om die ook open, zelfstandig en eerlijk zijn. Hoort graag hun mening en geeft de zijne. Luistert maar gaat zeker ook zijn eigen weg. Hij heeft immers een doel in zijn leven. Durft vrouwen mooi te noemen vanwege meer dan alleen hun buitenkant. Kan aanvaarden dat vrouwen hem vaak bewust maken van wat hij doet en wat beter kan. Kan voorbij de clichés over vrouwen denken en handelen. Gelijkwaardigheid tussen man en vrouw vindt hij belangrijk, en dus stimuleert hij haar/hen ook bewust te zijn. Blijft niet hangen in discussies over huishouden en taakverdeling, maar kijkt naar waar het werkelijk om draait. Ziet en doorziet dat mannelijk en vrouwelijk in de zuivere vorm er mag zijn – in passie, verleiding, stromen, begrenzen, helderheid… de wezenlijke, natuurlijke verschillen tussen man en vrouw die het leven zo spannend maken… Tot zover de prins. Laat dat witte paard maar lekker zonder teugels in de wei draven. Twee van mijn inspiratiebronnen over man/ vrouw/ ontwikkeling
Een citaat van de prachtige Facebookpagina van Graham R White, What Evolved Women Want:
'In order for a man to treat women well he needs to be confident with who he is, what he has to offer and his value to both women and the world. Until these things are part of his identity, he fears both women and world. Treating women well does not mean 'pandering' to women. A man who tries to please women in the hopes of being accepted by them is not treating women well, he's begging. Being the kind of man who treats women well begins with learning to love and be confident in one's own skin rather than chasing after a partner in hopes of filling a void. Even chasing after purpose isn't the answer. Living in the act of purpose, that's where genuine confidence is born.' Ook zeer inspirerend: David Deida, o.a. De kracht van echte mannen’ en zijn andere boek met dezelfde titel voor vrouwen.

dinsdag 18 juni 2019

Geluk en hier over in gesprek

Wat denk je nodig te hebben om gelukkig te zijn?
(...)
En is dat waar?
Vaak blijkt geluk niet waar we het zoeken.
Vaak is het zo: hoe kijk je naar de wereld. Er is meer dan een perspectief.
Hoe stel je jezelf meer open?
Een trainingsweekend is zo gevonden. Daar voel je je dan open en verbonden. Maar wat als je dan thuis weer 'sluit'?

Verzamel mensen om je heen bij wie je je gekend weet. Dat de dingen waar je niet uitkomt en die je lastig vindt, gezien mogen worden. Ga dus op zoek naar duurzame relaties, en laat je dan ook iets zeggen door de ander.

Wijze lessen van Chahat van Venwoude, waar ik in het verleden geregeld geweest ben. Kwesties waar ik zelf ook mee bezig ben. Kom het maar samen met me uitzoeken.

Heb je belangstelling thema's als dit te bespreken en oefenen samen met anderen, deels buiten tijdens wandelingen, laat het me weten.

dinsdag 15 januari 2019

eenzaamheid en samen


Mijn Facebookpost van 1 januari 2019 leverde een stroom reacties op waar ik erg dankbaar voor ben. Dit is het jaar van samen voor mij. In verbinding samenwerken. In verbinding er voor jouw zijn als coach of gids. Of schrijver... want een thema eenzaamheid & verbinding raakt ons allemaal. Dit is de post:




Een tijd een vergezicht. Voor alles verlang ik in dit nieuwe begin naar meer verbinding. Denk er eens over na hoe je contact met mij was. Ik voel me te vaak eenzaam. De dwanggedachte hierbij is dat dat aan mezelf ligt. Dat wil zeggen: aan mijn houding. Bijvoorbeeld te serieus of te somber of zwaar op de hand of whatever. Of dat jij wat angstig bent voor mijn openheid. Ik kan zeer onderhoudend gezelschap zijn hoor, geen punt. Heb echter wel last van stemmingswisselingen en misschien gaat het daar ook wel om.
Ik probeer met mijn eenzaamheid een relatie te hebben, hihi. Ik citeer een lang vergeten boek: ‘Als je ooit alleen bent, zoek dan je innerlijke kracht. Vertrouw op jezelf. En verzet je niet tegen de eenzaamheid, maar proef hem. Alleen dan hervind je jezelf.’ Ik proef dat ook volop. Zo ben ik de hele eerste kerstdag alleen geweest en rond oud en nieuw grotendeels ook. Dit is een taboe. Eenzaamheid is sowieso taboe maar toch schrijf ik er en public over. Zoekend ben ik hier in en wens mezelf dat ik de weg vind om de mooie dingen die ik organiseer meer aan te laten sluiten bij wat ik zelf zoek en wat jij zoekt. Het loopt allemaal nog niet voldoende naar wens ondanks dat ik veel te bieden heb. Dat puzzelstukje houdt me bezig!
Alleen zijn brengt me veel.. zoals het besef dat ik heel veel tijd met mezelf nodig heb, ik zou niet meer kunnen samenwonen, te dicht op elkaar. Maar ook het besef geregeld jaloers te zijn op anderen met een druk sociaal leven of een vaste relatie of gezin. Wat meer bedding, dat is welkom. Wat meer dan het vluchtige in contact dat steeds meer de standaard lijkt te worden.
Mijn 681 op FB, de bijna 600 op Linkedin, 140 volgers op Insta, de 210 nieuwsbriefontvangers, de 100+ medebewoners hier, het zegt allemaal niet zoveel, het gaat om werkelijk contact. Zeker ook inhoudelijke reacties van meer dan 5 seconden bedenktijd zijn welkom
, ik leer graag over het leven. Aho.

woensdag 31 oktober 2018

'Child in time' : over liefde voor jezelf en relaties

Veel indringende persoonlijke gesprekken de afgelopen week. Nu net na het laatste zit ik in mijn kamer en probeer mijn gevoel te vatten. Veel ging over relaties. Of je gelukkig kunt zijn met jezelf, of je een ander nodig hebt. Hoe onafhankelijk je bent. Hoeveel eenzaamheid er is. Kan loneliness solitude zijn. Ik voel mijn verwarrende droefenis over liefdes die niet konden zijn, want een van de gesprekken was met een vroegere geliefde. Maar ook denk ik na over hoe het van deze tijd is, ons geworstel met relaties. En over hoe dat komt. En over bewust leven. Als man. Als vrouw. Hoe mooi ik dat vind. Als je niet afhankelijk wil zijn van de liefde van anderen om gelukkig te zijn. Omdat je hebt ervaren hoe destructief of onevenwichtig dat kan zijn. Maar hoe dan wel. Stellen we te hoge eisen aan relaties? We willen niet terug naar de tijd van onze ouders. Toen werd veel vaker dan tegenwoordig van alles onder het keukenzeiltje geveegd voor de niet-zo-heel-lieve-vrede. Ikzelf ben vaak gelukkig met mijn leven nu, bezig met vallen en opstaan voldoening te vinden in mezelf en in vele vormen van vriendschap, ontmoeting, gesprek en -het moeilijkst te vinden buiten een liefdesrelatie - intimiteit. En af en toe komt een verlangen naar de rust van ’s avonds samen met die ene vrouw op de bank ook keihard voorbij. Maar wat ik tegelijk niet meer wil is dat een liefdesrelatie alles zou moeten omvatten. Herkenbaar verhaal?

Introductie Forgotten Hearts 25 mei 2019 in de Poort


'Child in time'- het kind in ons, dat wat ons gevormd heeft.
Foto beeld Jan Steen Kerklaan Haren t/o de Biotoop.

donderdag 25 oktober 2018

In de wereld zijn

Leven en dood houden me bezig. Een naast familielid van me gaat binnenkort dood, dat is een belangrijke reden dat je dan stilstaat bij je eigen gezondheid en sterfelijkheid en die van je familie. De onderstaande teksten vind ik zo raak.
Een tekst en afbeelding van internet, die voor zich spreekt. En het bekende Sound of Silence. Ik luister de mooie rauwe versie van Disturbed. Het is zo'n prachtige tekst. Ook de NL vertaling hierbij hoewel ik die erg saai vind.


Elke seconde verlaat iemand deze wereld.
Leeftijd heeft er niets mee te maken.
We staan allemaal in deze lijn zonder het te beseffen.
We weten nooit hoeveel mensen voor ons in de rij staan. 
We kunnen niet uit de rij stappen om vervolgens weer achteraan te sluiten
Niemand kan deze rij vermijden.
Dus.... terwijl we in de rij staan te wachten
Laat momenten tellen.
Maak het verschil.
Pleeg dat telefoontje
Stel prioriteiten.
Maak tijd.
Geef mensen het gevoel dat ze er toe doen.
Laat je stem horen.
Maak de kleine dingen groot.
Laat iemand glimlachen. En vooral je zelf.
Maak die verandering.
Zet jezelf bovenaan het prioriteiten lijstje.
Zorg ervoor, dat je mensen vertelt dat ze geliefd zijn.
Wees er zeker van, dat je nergens spijt van hebt.
Heb lief.
Sluit Vrede zover het mogelijk is.
Zorg dat je er klaar voor bent.
Deze wereld laat je achter je, met de wens dat je
nog graag 5 minuten extra zou willen hebben.
Word elke dag wakker met het besef dat het leven
een geschenk is!!! en haal er het beste uit!
En leef je leven zoals jij dat wilt en niet hoe anderen jou willen zien.



The Sound of Silence Disturbed

Hello darkness, my old friend
I've come to talk with you again Because a vision softly creeping Left its seeds while I was sleeping And the vision that was planted in my brain Still remains Within the sound of silence
Narrow streets of cobblestone
'Neath the halo of a street lamp
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light
That split the night
And touched the sound of silence
Ten thousand people, maybe more
People talking without speaking
People hearing without listening
People writing songs that voices never share
And no one dared
Disturb the sound of silence
Silence like a cancer grows
Hear my words that I might teach you
Take my arms that I might reach you
But my words, like silent raindrops fell
And echoed in the wells of silence
To the neon god they made
And the sign flashed out its warning
In the words that it was forming
And the sign said, the words of the prophets are written on the subway walls
And tenement halls
And whispered in the sounds of silence
In restless dreams I walked alone
And in the naked light I saw
Fools, said I, you do not know
And the people bowed and prayed
Songwriters: Paul Simon
Songteksten voor The Sound of Silence © Universal Music Publishing Group

Hallo duisternis, mijn oude vriend
Ik kom weer met je praten
Want een visioen plaagt me
Laat zijn zaad achter terwijl ik slaap
En het visioen is geplant in mijn gedachten
Toch blijft
Vanbinnen het geluid van stilte
In rusteloze dromen liep ik alleen
Nauwe straten van kinderkopjes
Onder het licht van een straatlantaarn
Ik draaide mijn kraag naar de kou en de damp
Wanneer mijn ogen gestoken worden door het felle neonlicht
Dat de nacht in tweeën spleet
En geraakt door het geluid van stilte

En in het naakte licht zag ik
Tienduizend mensen misschien meer
Mensen sprekend zonder te praten
Mensen horend zonder te luisteren
Mensen schrijven liedjes dat niemand zal zingen
En niemand durfde
Het geluid van stilte lastig te vallen

'Gekken' zei ik, 'Jullie weten niet
Dat stilte als kanker groeit.
Hoor mijn worden ze leren je misschien iets,
Pak mijn armen ze kunnen je misschien aanraken.'
Maar mijn woorden vielen als stille regendruppels,
En echoden
In de putten van stilte

En de mensen bogen en bidden
Naar de neon god die ze gemaakt hadden
En het teken flitste uit zijn waarschuwing
In de woorden die zich vormden
En het teken zei, 'de woorden van de profeten zijn geschreven
Op de muren van de metro
En flatgebouwen.'
En fluisterden het geluid van stilte

vrijdag 19 oktober 2018

"You can't burn out when you're not on fire."

Een raak citaat, vind ik. Dat we zo massaal lijden onder (gevoelens van) burn-out is voor mij een bijna logisch gevolg van de inrichting van onze maatschappij. Het is heel normaal dat je het allemaal niet bij kunt houden, dan wel regelmatig van het paadje afraakt.
We houden onszelf gevangen in het ideale reclameplaatje. Hierin worden steeds hogere eisen gesteld aan onszelf. Vul zelf maar in welke...
De menselijke maat is ver te zoeken. Dit economische systeem is niet normaal. Om het even tot Nederland te beperken: Ja, het is fijn veel geld te hebben, we verdienen hier goed. Maar de prijs is te hoog.
We zijn een vervuild, lawaaiig landje met zeer veel psychische klachten en i.d.d. zeer veel burn-out. Je kunt het met recht een ratrace noemen. Hierin vallen velen af. En dan voel je je (als calvinist?) nog schuldig ook als je afvalt.

Dit mooie land is ook het land dat...

...de tweede landbouwexporteur ter wereld is. Complete waanzin... zo'n klein landje...

... een enorme luchthaven heeft die buiten de wet mag opereren en feitelijk zwaar gesubsidieerd wordt...

... vrijwel de hoogste autodichtheid ter wereld heeft. Wat doet dat met onze gezondheid?

... de kans gemist heeft wereldwijd leidend in zonne-energie en windenergie te worden

...de kans mist mobiel bellen in het verkeer totaal te verbieden (naar schatting 60 verkeersdoden per jaar)


Dit alles ter illustratie dat werkelijk alles hier om geld draait (en tevens mijn ergernis-top-vijf over onze 'beleidsdaden').. Tenzij wij als burgers er tegenwicht aan bieden. Een andere weg kiezen. Vertragen.

zaterdag 27 januari 2018

Loneliness or solitude: over eenzaamheid

Gisteren spraken we bij de clinic in De Poort over eenzaamheid. Wat is dat. Het was boeiend en waardevol hierover van gedachten te wisselen. De meeste deelnemers praatten mee of luisterden aandachtig. Er was ook iemand die in de pauze vertrok en dat ging in de drukte ongemerkt. Daar kan een goede reden voor zijn, maar het raakt me door zo'n onderwerp toch wat meer dan anders. Al hebben we een paar maal ruimte gegeven aan de deelnemers voor vragen, opmerkingen, feedback, toch zul je nooit zeker weten of ieder aan zijn of haar trekken komt, of de bijeenkomst aan de verwachtingen voldoet.   

De clinic in de Poort met coaches, telkens met een ander thema, is iedere laatste vrijdag van de maand.

Over eenzaamheid

De Engelse taal geeft het zo treffend weer, met een positievere ondertoon: solitude, fijn met jezelf kunnen zijn ('space to yourself' of 'time alone' zegt het woordenboek). Ik vind dat niet terug in het woord alleen.
Ik breng erg veel tijd op mezelf door, en heb dat ook nodig. Samenwonen, dat ging met vallen en opstaan. Het is een van de redenen dat ik al mijn hele leven vaak alleen op reis ga, als tegenwicht en om de solitude te vinden.
Als je op jezelf woont - wat steeds meer Nederlanders doen- moet je meer moeite doen voor je sociale contacten. Dat ervaar ik weleens als een nadeel in deze individualistische en vaak hectische tijd. 
Nu heb ik de keuze gemaakt een eigen bedrijf te hebben met kantoor aan huis. Contacten zijn dus vaak online, mensen ontmoeten is geen vanzelfsprekendheid. Dat arrangeer ik dus veel zelf.



'Mens zijn, mens worden, dat is je hart bevrijden uit de tentakels van chaos en eenzaamheid; je hart bevrijden van de angsten die ons provoceren anderen uit te sluiten en te verwerpen. Die bevrijding laat ons ons gemeenschappelijk menszijn ontdekken. Die ontdekking is een reis van eenzaamheid naar liefde. Een liefde die groeit door erbij te horen, echte samen te zijn met anderen.'
Dit schrijft Jean Vanier*. 
Ik vind het een prachtige, rake boodschap.
Laten we onze solitude aanvaarden: ieder mens heeft tijd op zichzelf nodig, of zou zichzelf dat ' moeten' gunnen.
Laten we onze eenzaamheid overwinnen. De weg hiernaartoe is jezelf aanvaarden zoals je bent... jezelf waard vinden waardevolle contacten met anderen te hebben.





* Het citaat komt uit zijn boek Becoming human. Jean Vanier is de oprichter van L'Arche. Dit zijn hechte  leefgemeenschappen van en voor mensen met een verstandelijke handicap, te vinden over de hele wereld.

dinsdag 2 januari 2018

Wat je vindt en achterlaat: coaching in de praktijk

Het momentum is daar als ik mijn hand op de plek leg waar de dode boom zich in tweeën splitst. Ik zie hoe dit gebaar haar diep raakt. 
Hoe je ondervindt dat angst iemand weer kwijt te raken het aangaan van verbindingen, van vriendschappen  in de weg kan staan.
Samen zijn we diep in het bos. Hebben in stilte gelopen. De symboliek van de dode boom werkt systemisch. 'Dit is hoe ik omga met anderen, dit is de plek waar ik niet verder durf'.
Als we samen ontdekt hebben waar dit echt over gaat is er ruimte er over te praten. Langs de lange beukenlanen van het Noordlaarderbos. En stappen opgeruimd weer in de auto. En toch met meer bagage dan toen we aankwamen.

Voor M.

maandag 1 januari 2018

Buiten zijn en stilte



Stilte is als een tuin in de tijd. Een ruimte waar niets nuttigs hoeft te groeien, alleen schoonheid. Mooie woorden die ik ergens tegenkwam. Zo waar. We lopen altijd ook in stilte, het brengt zoveel. In de voedende natuur. In elk jaargetijde weer.  

  

zondag 31 december 2017

Spiritualiteit

'Zoals de literatuur een letterlijke waarheid en een poëtische waarheid kent, zo heeft het menselijk lichaam een letterlijke anatomie en een poëtische anatomie. De ene kun je zien, de andere niet. Maar ze zijn beide even waar.'

(Elizabeth Gilbert, Eten, bidden, beminnen, 186)

Spiritualiteit is een onderwerp waarover veel tegengestelde meningen en misverstanden zijn. Geheel in de geest van het woord verstaat iedereen er iets anders onder. Spiritualiteit in Van Dale’s etymologisch woordenboek: onstoffelijk, komt van spiritus-geest, maar ook: adem, leven, uitdamping, luchtstroom.
Mensen doen vaak wat lacherig over dat 'vage gedoe', maar de lachjes verbergen veel onzekerheid of angst voor.... iets voelen bijvoorbeeld?
Het word je trouwens niet gemakkelijk gemaakt als je ziet wat er allemaal aan aanbod op de markt is! Hoge pretenties & vage bewoordingen, mooie plaatjes & soms weinig concrete inhoud. Ontdek het zelf maar wat je past en waar je iets aan hebt: aan concrete inhoud doe ik hier ook niet. Het vage is juist een kenmerk als je niet onmiddellijk klaarstaat met een mening, oordeel, richting, hokje. Echt op je gevoel afgaan is wat veel mensen onzeker maakt, en is ook niet gemakkelijk. Spiritualiteit gekoppeld aan dagelijkse praktische inzichten spreekt mij aan. En: je houding, hoe je in het leven staat is denk ik veel belangrijker dan waar je precies in gelooft.





Wie het wondermooi verwoorden kan is
de 13e eeuwse Perzische dichter Rumi

Die spirituele kijkwinkelaars
stellen vragen als vertier:
Wat kost dit? Wat kost dat?

Verveling is hun drijfveer,
verlangen is hen onbekend.

Het afding-spel drijft hen,
koopwaar is als lucht.

De wereld van hier
wil goud als geld,
de wereld van daar
zit anders in elkaar.
Daar heet het kapitaal 'liefde'
en twee ogen,
droef-betraand.

Word een koper,
en wek de koopman in me,
ontgin de mijn
van mijn innerlijk robijn.

Laat vliegen de valk,
en kies voor de duif.
Begin iets groots en dwaas,
doe als Noach.
Wat je doet voor de Schepper,
staat boven spot en hoon.




http://www.openoog.com/stilte.html

donderdag 28 december 2017

Aanraking.. en wat raak je aan?

Veel mensen zijn huiverig voor aanraking. Terwijl we elkaar zoveel energie en warmte kunnen geven. Als het maar veilig is. Ik denk maar eens aan de #MeToo beweging. Zelfs als je door de toch wat hysterische omgangsvormen in de VS heenkijkt, schiet het zijn doel deels ook voorbij. En zijn we nog steeds op zoek naar normale omgangsvormen tussen mensen. Niet alleen tussen mannen en vrouwen. Mannen onderling kunnen er ook wat van, zo bang we vaak zijn van bijbedoelingen beticht te worden, met de onderliggende angst voor een oordeel over je geaardheid.  

Ik raak graag mensen aan, als ze dat zelf ook willen; het verandert meteen de energie tussen mensen. Aanraking is helend. Vaak tast ik mensen af, met mijn ogen. Ik zie een houding, soms de spanning die ergens zit. Het zegt zoveel over hoe je in het leven staat. 
Tijdens een ontmoeting kan bij mij intuïtief de drang ontstaan je hand vast te houden, een hand op je schouder of rug te leggen. Aanraking kan soms meer doen dan woorden, zeker ook om je te ontspannen.
Ik zal altijd je toestemming vragen.




Foto: Edwin del Monte Lyon

woensdag 27 december 2017

De kracht van het delen: over verlies

"U bent de eerste die naar ons toekomt". Heerlijke droge humor van een van de twee jongens uit mijn groep. Afscheid van het Regenboogweekend. Terugdenkend kan ik bij sommige herinneringen nog steeds een brok in de keel krijgen. Hoe een 14-jarige over de zelfdoding van een ouder vertelt. Hoe verwerk je wat je niet kunt bevatten. In ieder geval door het te delen. En dat kan. Hier. Nu. Met de volle aandacht van iedereen. In totale rust. En dan.. zien hoe veerkrachtig ze is en dat zelf nog niet helemaal door heeft. Hoe een groep pubers best zonder mobiel uren bezig kan zijn. Creabea ja! Wat bewonder ik deze jonge mensen die al zoveel doorleefd hebben. En dan het mirakel van de zondagmiddag waar de groepsfoto lachende gezichten laat zien. Mijlenverweg is de vrijdag dat ze aankwamen. Liefde, aandacht, vol er in gaan; zoveel is er niet nodig elkaar te steunen. Ik voel me zo dankbaar dit te kunnen doen met jonge mensen. Achter de Regenboog. Ook jij kunt helpen. Like onze FBpagina's, deel dit bericht, geef voor ons weekend... maar vooral... wees er attent op of iemand in jouw omgeving deze hele grote gift voor het leven nodig heeft.
Volgend weekend regio Noord mei 2019, elders in het land al eerder weer. #rouwverwerking #verliesverwerking Impressies uit een Regenboogweekend, waarmee ik sinds tien jaar actief ben. Ik begeleid in deze weekenden jongeren van 13-17 die een ouder hebben verloren.